افشای معماری دیجیتال جنگ اسرائیل
توسعه نرم افزار: ارقامی که بتازگی از طرف یکی از مدیران ارشد شرکت صنایع نظامی البیت سیستمز در یک کنفرانس نظامی در لندن ارایه شد، روزنه ای کم سابقه به شناخت معماری دیجیتال جنگ های اخیر رژیم صهیونیستی گشود.
به گزارش توسعه نرم افزار به نقل از مهر؛ بر طبق این ارائه، سامانه فرماندهی و کنترل «تزاید» (Tzayad) که ستون فقرات شبکه فرماندهی دیجیتال ارتش اشغالگران صهیونیست به حساب می آید، از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تا انتهای سال ۲۰۲۵ حدود ۸۵۰ هزار هدف اطلاعاتی بلادرنگ را در تمامی جبهه های عملیاتی و مناطق تحت تجاوز نظامی خود شناسایی کرده است. این رقم، معادل میانگین نزدیک به هزار هدف جدید در هر روز است. بر طبق این اطلاعات، می توان نتیجه گرفت که ارتش اسرائیل از مرحله مدیریت بانک اهداف عبور کرده و به مرحله تولید مستمر و کلان اهداف در میدان نبرد رسیده است.
اهمیت این داده صرفا در بزرگی عدد نیست. آنچه این آمار را به یک نقطه عطف در مطالعات جنگ مبتنی بر هوش مصنوعی مبدل می کند، تغییر ماهیت فرایند هدف یابی است. در این الگو، هوش مصنوعی دیگر تنها ابزار پشتیبان تحلیل اطلاعات نیست، بلکه به موتور تولید پیوسته داده، پیشنهاد حمله و تسریع چرخه تصمیم گیری تبدیل گشته است. به قول مسئولان شرکت صهیونیستی البیت سیستمز، این سامانه زمان درخواست آتش پشتیبانی را از حدود ۴۰ تا ۵۰ دقیقه به تنها یک تا هفت دقیقه کاهش داده است.
تزاید؛ ستون فقرات ارتش دیجیتال اسرائیل
سامانه تزاید که توسط شرکت البیت توسعه یافته، شبکه فرماندهی و کنترل یکپارچه ارتش رژیم صهیونیستی بحساب می آید. این سامانه به شکل هم زمان موقعیت نیروهای خودی، تحرکات افراد، خودرو ها، تجهیزات و سایر اشیای موجود در میدان نبرد را روی یک تصویر عملیاتی مشترک نمایش می دهد و امکان تبادل لحظه ای اطلاعات میان یگان های زمینی، هوایی و دریایی را فراهم می آورد.
ارائه این اطلاعات در کنفرانس مؤسسه خدمات متحد سلطنتی بریتانیا (RUSI) نشان داده است که تزاید تنها یک سامانه نمایش اطلاعات نیست. این شبکه حجم عظیمی از داده های اطلاعاتی را در لحظه دریافت، ادغام و اولویت بندی می کند و خروجی آن مستقیماً وارد زنجیره تصمیم گیری عملیاتی می شود. در اسلایدهای ارایه شده، علاوه بر ثبت بیشتر از ۲۰ هزار طرح عملیاتی ارتش رژیم صهیونیستی، به اجرای بیشتر از ۴۶ هزار حمله مشترک مبتنی بر اطلاعات بلادرنگ نیز اشاره شده است که مبین اتصال مستقیم سامانه فرماندهی دیجیتال به چرخه آتش است.
البیت اعلام نمود که نسخه های جدید این سامانه با قابلیت های هوش مصنوعی توسعه خواهند یافت تا در تصمیم سازی تاکتیکی نیز نقش فعال تری ایفا کنند. این تحول، مرز میان سامانه های اطلاعاتی و سامانه های تصمیم یار را بیشتر از گذشته کمرنگ می کند.
از پردازش داده تا تولید صنعتی اهداف
یکی از مهم ترین دلالت های این افشاگری، آشکار شدن مقیاس حقیقی تولید اهداف در جنگ های اخیر رژیم صهیونیستی است. حتی اگر ادعای بعدی شرکت البیت بر اساس این که عدد ۸۵۰ هزار صرفا حجم فعالیت سامانه بوده و نه تعداد اهداف حقیقی را بپذیریم، این حجم پردازش مبین ورود ارتش رژیم اشغالگر قدس به سطحی از عملیات داده محور است که بدون اتکا به الگوریتم های هوش مصنوعی ممکن نیست.
سوفیا گودفرند، پژوهشگر دانشگاه کمبریج در حوزه کاربرد هوش مصنوعی در جنگ، تصریح می کند که هیچ نیروی نظامی قادر نیست روزانه هزار هدف را صرفا با اتکای به تحلیل انسانی بررسی کند. از نگاه او، چنین ظرفیتی ناگزیر به معنای واگذاری بخش مهمی از فرایند تشخیص، اولویت بندی یا راستی آزمایی اهداف به سامانه های خودکار است و این روند میزان نظارت انسانی را بشدت کاهش داده و پرسش های بنیادینی در رابطه با مسئولیت پذیری تصمیمات مرگبار به وجود می آورد.
در همین چارچوب، سامانه تزاید را باید تنها بخشی از اکوسیستم گسترده هوش مصنوعی در ارتش رژیم صهیونیستی دانست. این اکوسیستم پیشتر با افشای دو سامانه مشهور «لاوندر» (Lavender) و «گاسپل» (Hasbora/Gospel) شناخته شده بود. لاوندر با تحلیل داده های اطلاعاتی حدود ۳۷ هزار نفر را بعنوان اهداف احتمالی معرفی کرده بود و سامانه گاسپل نیز توان تولید روزانه حدود ۱۰۰ هدف ساختمانی را داشت. حال اطلاعات جدید نشان داده است که تزاید لایه عملیاتی این زنجیره را ایجاد کرده و خروجی سامانه های اطلاعاتی را به اجرای سریع حملات متصل می کند.
شتاب تصمیم گیری و فرسایش نظارت انسانی
شتاب در جنگ، همواره یکی از مزیت های کلیدی برای نیروهای نظامی به حساب می آید، اما همین مزیت می تواند به یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشردوستانه نیز بدل گردد. وس برایانت، مشاور پیشین وزارت دفاع آمریکا که سال ها در ارزیابی خسارات غیرنظامی جنگ فعالیت کرده، باور دارد هیچ ارتشی قادر نیست هزار هدف روزانه را با استانداردهای حقوقی لازم از نظر تناسب، لزوم نظامی و میزان خسارت جانبی بررسی کند.
به گفته او، حتی بررسی دقیق ۵۰ هدف در روز نیز نیازمند زمان، نیروی انسانی و تحلیل چندلایه است. ازاین رو هنگامی که سامانه ای هزار هدف را وارد چرخه عملیات می کند، احتمال کاهش کیفیت ارزیابی حقوقی و افزایش وابستگی به تصمیمات الگوریتمی بشکل قابل ملاحظه ای افزایش خواهد یافت.
همین مساله اهمیت عبارت کوتاهی را که در ارایه البیت عنوان شد، دوچندان می کند. مدیر شرکت تاکید کرد که همچنان «انسان در حلقه تصمیم» باقیمانده است. هرچند این عبارت در ادبیات نظامی غرب بعنوان یکی از اصول کنترل سامانه های هوش مصنوعی شناخته می شود، اما هنگامی که تصمیم گیر انسانی باید با انبوهی از اهداف در بازه زمانی چند دقیقه ای مواجه شود، نقش او بیشتر از آنکه ارایه ارزیابی مستقل باشد، به تأیید سریع پیشنهادهای تولیدشده توسط سامانه های هوشمند نزدیک می شود.
پیامدهای انسانی جنگ الگوریتمی در غزه
بررسی عملکرد این معماری فناورانه را نمی توان از نتایج انسانی آن جدا کرد. مطابق آمار سازمان جهانی بهداشت، تا انتهای سال ۲۰۲۵ بیشتر از ۷۱ هزار شهروند فلسطینی در غزه جان خویش را از دست داده اند که بیشتر از نیمی از آنان را کودکان، زنان و سالمندان می سازند. وزارت بهداشت لبنان نیز شمار کشته شدگان جنگ سال ۲۰۲۴ را نزدیک به چهار هزار نفر اعلام نموده است که حدود یک چهارم آنان زنان و کودکان بوده اند.
وس برایانت با مقایسه عدد ۸۵۰ هزار هدف با جمعیت و زیرساخت های غزه قبل از جنگ، برآورد می کند که سامانه های اطلاعاتی ارتش اسرائیل در مقطعی تقریبا نیمی از جمعیت یا زیرساخت های این سرزمین اشغالی را به درجات مختلف وارد چرخه هدف یابی کرده اند. هرچند شرکت البیت بعداً کوشش کرد این برداشت را تعدیل کند، اما اصل مساله تغییر نمی نماید. حجم پردازش اطلاعات و سرعت عملیات نشان داده است که هوش مصنوعی حال در قلب فرایند هدف یابی ارتش رژیم صهیونیستی قرار گرفته است.
این تحول در شرایطی رخداده که اشغالگران به علت حجم گسترده تلفات غیرنظامیان، تخریب زیرساخت های غیرنظامی و روش اجرای عملیات نظامی در غزه با انتقادهای گسترده بین المللی روبروست و نهادهای بین المللی و سازوکارهای قضایی، اتهامات سنگینی همچون ارتکاب جنایت های بین المللی و نسل کشی را مقابل این رژیم در دست بررسی دارند.
آینده جنگ؛ رقابت بر سر سرعت و گریز از مسئولیت
افشای جزئیات عملکرد سامانه تزاید، تصویری روشن از مسیر آینده جنگ های مبتنی بر هوش مصنوعی عرضه می کند. بر همین اساس، رقابت اصلی دیگر صرفا بر سر دقت تسلیحات نیست، بلکه به ظرفیت تولید، پردازش و تبدیل داده به تصمیم عملیاتی در کمترین زمان ممکن وابسته است. هرچه این چرخه سریع تر شود، سهم الگوریتم ها در تصمیمات مرگبار افزایش خواهد یافت و فاصله میان تولید داده و اجرای حمله کوتاه تر می شود.
تجربه جنگ های غزه و لبنان نشان داده است که هوش مصنوعی می تواند توان عملیاتی ارتش ها را به صورت کم سابقه ای افزایش دهد، اما همین فناوری در غیاب نظارت مؤثر، شفافیت و پاسخگویی حقوقی، خطر تبدیل شدن به ابزاری برای بسط مقیاس خشونت مقابل جمعیت های غیرنظامی را نیز در پی دارد. از این منظر، سامانه تزاید صرفا یک فناوری نظامی جدید نیست، بلکه نمادی از ظهور نسلی از جنگ ها به حساب می آید که در آن الگوریتم ها با سرعتی فراتر از توان ارزیابی انسانی، اهداف را تولید، اولویت بندی و وارد چرخه عملیات می کنند و مطالعه این روند برای محققان امنیت، حقوق بین الملل و حکمرانی هوش مصنوعی به یکی از مهم ترین اولویت های دهه پیش رو تبدیل خواهد شد.
بطور خلاصه به قول مسئولان شرکت صهیونیستی البیت سیستمز، این سیستم زمان درخواست آتش پشتیبانی را از حدود ۴۰ تا ۵۰ دقیقه به تنها یک تا هفت دقیقه کاهش داده است. شتاب در جنگ، همیشه یکی از مزیت های کلیدی برای نیروهای نظامی به حساب می آید، اما همین مزیت می تواند به یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشردوستانه نیز بدل گردد. حجم پردازش اطلاعات و سرعت عملیات نشان داده است که هوش مصنوعی حال در قلب پروسه هدف یابی ارتش رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. این تحول در شرایطی رخداده که اشغالگران به دلیل حجم گسترده تلفات غیرنظامیان، تخریب زیرساخت های غیرنظامی و نحوه اجرای عملیات نظامی در غزه با انتقادهای گسترده بین المللی روبروست و نهادهای بین المللی و سازوکارهای قضایی، اتهامات سنگینی همچون ارتکاب جنایت های بین المللی و نسل کشی را مقابل این رژیم در دست بررسی دارند.
منبع: devsoft.ir
مطلب توسعه نرم افزار را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط در DevSoft
نظرات بینندگان DevSoft در مورد این مطلب